Yasamin Ezgisi

Edebiyat hic 20. yüzyildaki kadar felsefi olmamisti der Fransiz filozof Merleau-Ponty. Kuskusuz bunun sebebi, filozoflarin bu cagda edebiyata daha önce göstermedikleri bir ilgi göstermis olmalari. Öte yandan, Proust, Kafka ya da Musil gibi son yüzyilin büyük yazarlarindan farkli olarak Faulkner, bugüne degin bütünlüklü bir felsefi yorumlamaya hic vesile olmamisti. Muhtemelen eserleri fikirlerle teorilerin altinda radikal bir ickinlik zemininde yayildigi icin böyleydi.Bu zeminde yalnizca ciplak, suskunlugunu koruyan tecrübe vardir; ama tecrübe suskunlugunu korusa da yazar bunu ezgiye cikarmaktan vazgecmez.Varliklari ve durumlari kateden Faulkner edebiyatinin amaci, seylerin ta kendilerine dönmek, dünyaningözlerimizin önündeki dogusunugöstermek ve böylece bizleri bu dünyanin icine daldirmaktir. Bu edebiyat iste bu yönü dolayisiyla bastan sona fenomenolojiktir. Yeri geldiginde filozof, romandaki bu evreni, Valérynin pesinden kesfe cikabilir, okuyabilir ve kavrayabilir. Söyle diyordu Valéry Roman, seylerle insanlari tam olarak siradan bakisin gözünden görür.Fenomenolojiden ilham alan bu okuma, Faulkneri türlü bicimlerdeki edebi elestirilerin gösterdiginden baska sekilde okumakla yetinmez. Sözü, fenomenolog sifatiyla yazara birakir. Öyle ki bu kitapta Claude Romanoya rehberlik eden soru Fenomenoloji Faulknerin eserine ne katar degildir. Daha ziyade Faulkner okumalari fenomenolojiye ne katar sorusudur.