Vrouwelijke genitale verminking:

"Hij is een barbaar en denkt dat de gebruiken van zijn stam en eiland de wetten van de natuur zijn. - George Bernard Shaw. Mensen nemen vaak de absolute verantwoordelijkheid voor dingen die in naam van de religie en vooral de gewoonten worden gedaan! Bij nader inzien kan men verschillende schakeringen van de archaïsche gewoontes identificeren die diep in onze samenleving en in de geest van het volk zijn geworteld. Elke traditie of gewoonte die ooit in strijd met de mensenrechten bleek te zijn, wordt niet langer geassocieerd met een land, maar transformeert tot een wereldwijde zorg. Een dergelijke kwestie die in naam van traditie of gewoonte gecamoufleerd wordt gehouden, is de verminking van de vrouwelijke geslachtsorganen (hierna VGV), die in Afrika, het Midden-Oosten en Azië een veel voorkomende besnijdenispraktijk is geweest. De procedure omvat het geheel of gedeeltelijk verwijderen van de uitwendige vrouwelijke genitaliën of het veroorzaken van andere verwondingen aan de geslachtsorganen om niet-medische redenen. Deze praktijk is niet territoriaal van aard en strekt zich uit tot buiten de grenzen. Sommige immigranten in de Verenigde Staten en West-Europa beoefenen deze praktijk nog steeds door hun dochters terug te sturen naar hun vaderland om deze procedure te ondergaan. VGV, in India is het in de moslimgemeenschap van Bohra gemodelleerd uit de eeuwen van het patriarchaat.