Uygarlik Süreci Cilt 1

Norbert Eliasin basyapiti Uygarlik Süreci kadri sonradan bilinen nadir kitaplardan biridir. Ilk kez 1939da Isvicrede yayimlandiginda kimselerin ilgisini cekmedi. 1969da yapilan ikinci baskisi da pek dikkat cekmedi. Kitabin degeri ancak 1976da Almanyada yayimlandiginda anlasildi ve Eliasa sosyolojinin klasikleri arasindaki hakkettigi yerini kazandirdi. Kitabin basarisi yazarin ölümünden sonra da devam etti ve Uygarlik Süreci 1997de Adorno Ödülüne deger bulundu.Modernlesme süreciyle ilgili analizlere yeni bir bakis acisi ve veriler kazandiran Elias, iki ciltlik bu önemli eserinin ilk cildinde, uygarlik ve kültür kavramlarinin sosyal anlamda tarihsel olusumunu inceliyor. Sözkonusu sosyo-olusumun önemli vechelerinden birini, uygarlik-kültür karsitligi ve bu karsitligin asilmasi olarak vurguluyor, Elias. Kitapta, uygarlik insan davranislarinin özel bir degisim bicimi olarak ele alinirken, gündelik davranislarin, adab-i muaseretin, dogal ihtiyaclarla ilgili tavirlarin ve deger ölcülerinin degisimi inceleniyor. Duygu denetim modelleri ve standartlari ile, utanma ve sikilma sinirlarindaki gelismeler, Eliasin el attigi ilginc konulardan sadece ikisi.Sosyologlar tarafindan yanlis dilde, yanlis ülkede ve yanlis zamanda yayimlanmis bir basyapit olarak degerlendirilen Uygarlik Süreci, sosyal adap, yemek yeme adetleri, oturup kalma, selamlasma gibi gündelik yasamin pek cok ayrintisini tarih boyutlariyla inceliyor. Zihniyet, maddi yasam, tüketim bicimleri gibi alanlari sekillendiren iktidar sürecleri; utanma, yüz kizarmasi gibi benzeri duygularin tarihi Eliasin zengin ilgi alanlarindan bazilari. Eliasi diger sosyal bilimcilerden ve de tarihcilerden ayiran en önemli farklilik, ele aldigi bütün bu konulari uygarlik kavrami ekseninde cözümlemesi ve cok güclü bir anlatima sahip olmasi. Özetle Uygarlik Süreci, insan-bilimleri literatürünün, onun da ötesinde modern düsüncenin öncü ve kalici ürünlerinden birisi, belki de en önemlisidir.