Mesnevi

Dinle, bu ney nas¿l ¿ikâyet ediyor, ayr¿l¿klar¿ nas¿l anlat¿yor: Beni kam¿¿l¿ktan kestiklerinden beri feryad¿mdan erkek, kad¿n... herkes älay¿p inledi. Ayr¿l¿ktan parça parça olmü, kalb isterim ki, i¿tiyak derdini açay¿m. Asl¿nda uzak dü¿en ki¿i, yine vuslat zaman¿n¿ arar. Ben her cemiyette älad¿m, inledim. Fena hallilerle de e¿ oldum, iyi hallilerle de. Herkes kendi zann¿nca benim dostum oldu ama kimse içimdeki s¿rlar¿ arät¿rmad¿. Benim esrar¿m feryad¿mdan uzak de¿ildir, ancak (her) gözde, kulakta o nur yok. Ten candan, can da tenden gizli kapakl¿ de¿ildir, lâkin can¿ görmek için kimseye izin yok. Bu neyin sesi ate¿tir, hava de¿il; kimde bu ate¿ yoksa yok olsun! A¿k ate¿idir ki neyin içine dü¿mü¿tür, äk cökunlüudur ki ¿arab¿n içine dü¿mü¿tür. Ney, dosttan ayr¿lan ki¿inin arkadä¿, haldä¿d¿r. Onun perdeleri, perdelerimizi y¿rtt¿. Ney gibi hem bir zehir, hem bir tiryak, ney gibi hem bir hemdem, hem bir mü¿tak kim gördü? Ney, kanla dolu olan yoldan bahsetmektedir.. MESNEV¿'N¿N ANLAMI Mevlana'n¿n bu eserinin ad¿na Divan ¿iirinde bir naz¿m biçimi olan mesnevinin ad¿ verilmi¿tir. Mesnevi Arap, Fars ve Divan edebiyat¿nda kendi aralar¿nda kafiyeli beyitlerden olüur.