Imajlarin Yazgisi

Sanatin imajlari bir sapma yaratan, bir benzemezlik üreten islemlerdir. Sözcükler gözün belki görecegi bir seyi betimler ya da asla görmeyecegi seyi ifade ederler, bir fikri kasitli olarak aydinlatir ya da karartirlar. Görülebilir bicimler anlasilmasi gereken bir anlami önümüze koyar ya da cekip alirlar. Bir kamera hareketi bir manzarayi öncelerken bir baskasini kesfeder; bir piyanist siyah ekranin Sarkasinda bir müzik cümlesi calar. Bütün bu iliskiler birtakim imgeleri tanimlarlar. Bununla iki sey söylemek istiyorum. Birincisi, sanatin imgeleri, bu nitelikleriyle, birer benzemezliktir. Ikincisi, imge görülebilir olanin tekelinde degildir. Öyle bir görülebilir vardir ki görüntü olusturmaz; öyle imajlarimgeler vardir ki tümüyle sözcüklerden olusmustur.Rancire Imajlarin Yazgisinda, felsefe, sinema, edebiyat ve cagdas sanat arasinda mekik dokuyarak, imajin, imgenin, görüntünün farkli disiplinlerdeki anlamlari, islevleri, yazgilari üzerine düsünüyor. Godard ve Bresson gibi sinemacilar; Foucault, Deleuze, Adorno ve Barthes gibi düsünürlerden hareketle, gercekligin yerini alan, imgeye dönüsen, görüntüler halinde cevremizi kusatan imajlarin dünyasina bas döndürücü bir disiplinlerarasi yolculuk