Gecmis Günlerin Hikayesi

Wells, sosyolojik gözlemci rolüne girerek kendini geri cekmeden önce, hayranlik uyandiran bir anlatici, Swift ve Edgar Allan Poenun veciz dilinin mirascisiydi...- Jorge Luis BorgesUgh-lomi büyük magara ayisini öldürmeden önce, insanlar ve atlar arasinda pek sorun yoktu. Dogrusunu söylemek gerekirse birbirlerinden uzakta yasiyorlardi insanlar nehirlerin batakliklarinda ve caliliklarda, atlar da genis cimenli arazilerde, kestane ve cam agaclari arasinda yasiyorlardi. Bazen kücük bir at, keskin cakil taslariyla öldürülmüs bir lesi yemek icin batakliklara geliyordu, bazen de kabile, bir aslanin öldürdügü ati cakallardan kapip gün icinde ziyafet cekiyordu. O zamanlarda atlar, topuk eklemleri bicimsiz, koca kafali, sert kuyruklu ve boz renkliydiler. Her ilkbaharda, kirlangiclardan sonra, su aygirlarindan önce cayirlar ve tepeler yesillendiginde bu topraklara gelirlerdi. Bu zamana kadar az sayilarda geldiler. Her sürüde bir aygir, iki ya da üc kisrak ve bir ya da iki tane tay olurdu ve geri döndüklerinde de Wealden daglarindan kurtlar iner ve kestane agaclarinin yapraklari sararirdi. Kitaptan Gecmis Günlerin Hikayesi ilk olarak 1897 yilinda TheIdlerdergisinde üc bölüm olarak yayinlandi.Tas Devrinin nasil bir devir oldugunu kesfederken Wellsin sasirtici hayal gücünün tadini cikarin.