Duino Agitlari

1912 kisinda Adriyatik Denizi yakinlarindaki Duino Satosunda misafir olan Rilke, bir sabah, denize inen sarp kayaliklar boyunca dar bir patikayla kalenin eteklerine baglanan burclara tirmanirken birden durdu; siddetli rüzgarin solugundan türeyen bir ses, adeta bir melek ona sesleniyordu Kim duyardi haykirsaydim, beni melekler makamindan Hatta iclerinden biri tutup aniden aliverseydi beni kalbine, tükenip giderdim onun o müthis Özgüvarliginda ben. Derhal hep yaninda tasidigi not defterini cikardi ve sanki dikte ediliyormuscasina gelen bu dizeleri kaydetti. 1915in sonlarina dogru Duino Agitlarinin ücü bitmisti; ancak I. Dünya Savasinin dogurdugu ruhsal calkanti, Rilkenin Agitlarla olan mesaisini kesintiye ugratti. Ömrünün son yillarini Isvicrenin Valais Kantonunda geciren sairin burada, Muzot Satosundaki cileli inzivasi, Subat 1922de Duino Agitlari ve Orpheusa Sonelerin tamamlanmasiyla taclandi. airler Ulusunun sesi Türkcede simdi yankilaniyor Gecicilik her yerde derin bir olusun icine dalar. Bize düsen bu fani dünyayi, acisi ve tutkusuyla icimize olabildigince derin bir bicimde naksetmektir; öyle ki cevheri icimizde Sgörünmezce yeniden varliga kavusabilsin. Agitlar, elle tutulur ve görünür güzelim alemin durmaksizin, evrenin titresen kürelerine yeni titresim frekanslari ekleyen dogamizin görünmez titresimlerine ve calkantilarina dönüstürülmesi cabasidir.