Ben, Sen, O

Latin harflerine ilk defa aktartilan Ben, Sen, O, 22 Aralik 1925-17 Ocak 1926 tarihleri arasinda Cumhuriyet gazetesinde 26 tefrika halinde okuyucusuyla bulusmus, 1926 yilinda da kitap olarak yayimlanmistir. Roman; Fazil, karisi Cemile ve sevgilisi Nazire arasinda gecen, psikolojik tahlillerin yogun olarak yapildigi bir aldatma hikayesidir. Peyami Safa edebiyatinin karsitliklarla kurulan mekanizmasinin karakterlerin isimleri üzerinden bile isletilmesiyle resm ve resm olmayan iliski ile kadin-erkek rolleri üzerinden en basta konum alinir. Cemile hem iyilik hem güzellik anlamini tasirken, Nazire hem es, benzer hem de asil örnege benzeme hatta ona öykünme anlamini tasir. Romandaki iki erkegin tasidigi isimlerin, Fazil ve Faikin anlamlari ise aynidir Üstün. Nazirenin de romandaki diger kahramanlarin üstünlüküne ulasmasi ve bunun icin bir bedel ödemesi gerekmektedir. Akici ve sasirtici bir anlatim teknigine sahip romanda, bu bedeli ödeme yolunda trajik bir son okuru beklemektedir. Karisi Cemileyi, evli bir kadin olan Nazireyle aldatan Fazil, romanin ilerleyen safhalarinda yasadigi vicdan azabi ve haya duygusuyla bogusurken yasadiklarini kendi dilinden anlatir. Yer yer diger karakterlerin agzindan mektuplara da yer verilen romanda, yine Peyami Safa üslubuyla karsitliklar muhakeme edilmistir. Akici bir olay örgüsü ve anlatim teknigine sahip olan roman, sasirtici sonuyla da okurunu etkisi altinda birakmayi basarir. Ilk kez Latin harfleri ile basilan ve okurlarina ulasan bu roman, Peyami Safanin üstün edeb kabiliyetlerinin ve romanciliginda kat ettigi asamalarin bir tezahürünü de gözler önüne serecektir.