55 Terapist - 55 Psikoterapistin Seans Odasi

Bir digeriyle iliskiye girmeye basladigimizda, kendimizle birlikte gecmisimiz de o iliskiye dahil olur. Ötekiyle karsilasinca, kendi merkeziligimizden uzaklasmak zorunda kaliriz. Digerine uzanis yüzeyden derine dogru ilerledikce, cogu zaman konfor bozucudur. Bir digerine yaklastikca görmezden geldigimiz, görmezden gelmek icin sistemler kurdugumuz o kirgin, acili, öfkeli, korkulu cekirdegimizle karsilasmaya baslariz. Özgürlesmek tam da bu riskin gövdesinde saklidir. Simdi ve burada olani görmedigimizi, hissetmedigimizi bir yerlerimizle anlamaya baslamamiz gerekir. Tam da bunu bir kisi, bir mekan ve bir zaman ile deneyimlemek icin yola cikar terapi. Bu yüzden baslarda hizla ve rahatla gittigimiz asfalt yoldan cikip oramizi buramizi biraz da acitan dikenlerin oldugu bir patika gibidir. Henüz görmedigimiz, göremedigimiz düslerimiz vardir o iliskinin ve odanin icinde. Gecmisten gelen, gelecege giden bir kapsül olur cogu zaman. Baslarda adeta güvenlik duygumuzu sarsan yercekimsiz bir oda. Aslinda kelimelerin, suskunluklarin, esyanin, kokunun ne kadari oraya ve simdiye, ne kadari gecmisimize dair ayirt edemedigimiz bir yer. Tedirginligimizi, bildigimiz ve güvendigimiz kadim aletlerimizle toparladigimizi düsünürüz. Ta ki yepyeni ve otantik yeni araclarimizi yaratana kadar bunu sürdürürüz. Alet cantamiz simdi ve burada icin olasiliklara kavustugunda onu o, odayi da o oda olarak görmüsüzdür. Bir terapi odasinda hicbir sey kipirdamasa bile her iki taraf icin o iliskideki oda basindakinden cok farklidir. Hic degismeyen nesneler adeta degismistir Bu daha önce burada miydi, Bu resim yeni mi, Bu duvarin rengi ne zaman degisti Biz degistik, sen degistin, sendeki ben, bendeki sen degisti. Simdiye ve buraya geldik. Hem cok daha siradan hem de cok daha görkemli artik bu oda ikimiz icin. Biraz hüzünle, biraz kutlamayla kapiyi acip cikma vaktimiz geldi.